mistrzostwa świata w Karuizawie w 1963 roku przyniosły jej pierwszy złoty medal w tej konkurencji, a w 1964 roku Skoblikowa zdominowała rywalizację, triumfując na wszystkich czterech rozgrywanych dystansach podczas igrzysk w Innsbrucku. Jako pierwszy uczestnik zimowych igrzysk olimpijskich zdobyła cztery złote medale podczas jednej edycji. Jej osiągnięcie poprawił dopiero Amerykanin Eric Heiden podczas ZIO 1980. Po igrzyskach w Innsbrucku zrobiła przerwę, urodziła syna i do profesjonalnego uprawiania sportu wróciła w 1967 roku. Zajęła wtedy czwarte miejsce na mistrzostwach świata w Deventer, w walce o podium przegrywając z Dianne Holum z USA. W 1968 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Grenoble, jednak nie zdobyła medali. Zajęła tam szóste miejsce na dystansie 3000 m i jedenaste na 1500 m. W tym samym roku była też siódma na mistrzostwach świata w Helsinkach.
Na mistrzostwach ZSRR nigdy nie zwyciężyła w wieloboju, jednak w każdym występie zdobywała medale, łącznie trzy srebrne i dwa brązowe. Piętnaście razy zostawała mistrzynią kraju na dystansach.