Okoliczności publikacji Véra Nabokov nie zdecydowała się spełnić woli męża i spalić rękopis powieści. Według jej syna, Dmitriego Nabokova spowodowane to było słabością, wiekiem i niezmierną miłością. Rękopis został zdeponowany w sejfie banku w Montreux, a o jego położeniu nie wiedział nikt oprócz żony i syna pisarza oraz trzeciej, niezidentyfikowanej osoby. Po śmierci Véry w 1991 roku dysponentem literackiej spuścizny Nabokova został Dmitri Nabokov, on jednak również nie zdecydował się na zniszczenie The Original of Laura.
Opublikowane fragmenty rękopisu Rękopis przez lata pozostawał nieupubliczniony. Biograf pisarza, Brian Boyd twierdził, że w 1987 roku uzyskał pozwolenie Véry Nabokov na zapoznanie się z fragmentami The Original of Laura; nie wolno mu jednak było sporządzać notatek, a żona Nabokova była obecna przez cały czas, który Boyd spędził nad rękopisem. Biograf obiecał także, że nie upubliczni żadnych szczegółów na temat treści utworu. Również Laura Delage-Toriel twierdziła, że zapoznała się z rękopisem, opublikowała też artykuł, zawierający przypuszczalny zarys fabuły tego utworu. Zgodnie z nim powieść miała opowiadać o żonie narratora, kobiecie o imieniu Flora, sportretowanej przez swojego kochanka jako tytułowa bohaterka utworu My Laura. Ponadto w latach 90.