XV w. 1412 – pierwsze znane przywileje dla gwarków sławkowskich wystawione przez biskupa Piotra Wysza. 1433 – najazd i zniszczenia miasta przez czeskie oddziały husyckie Biedrzycha ze Strażnicy. 1434 – Sławków najechany i spalony przez polskiego husytę, burgrabię będzińskiego Mikołaja Kiernicza Siestrzeńca. 1446 – przywileje dla miasta wystawia biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki. 1455 – miasto najechane i zniszczone przez wojska polsko-morawskie Jerzego Stosza z Olbrachtowic i Mikołaja Świeborowskiego. 1498 – wielki pożar miasta. Nadanie kolejnych przywilejów biskupich i królewskich.

XVI w. 1531 – powstaje pierwsza organizacja cechowa – cech szewców i krawców. 1552 – przywileje biskupa Andrzeja Zebrzydowskiego. 1573 – przywileje propinacyjne biskupa Franciszka Krasińskiego.

XVII w. 1600 – wielki pożar miasta, w czasie którego płonie doszczętnie ratusz sławkowski. 1601 – zaraza zdziesiątkowała mieszkańców Sławkowa. 1630 – Sławków nawiedzony został jednocześnie przez zarazę oraz klęskę głodu i nieurodzaju. 1655 – w mieście stacjonowały wojska Stefana Czarnieckiego.