Głównym powodem implementacji tej wersji było zlikwidowanie ograniczeń oraz problemów z bezpieczeństwem występujących w wersji 4.
Władze w Stanach Zjednoczonych sklasyfikowały Kerberosa jako „dodatkowe wyposażenie wojskowe” i zakazały jego eksportu, ponieważ używał on algorytmu Data Encryption Standard (DES) (wraz z kluczami 56-bitowymi).
Implementacja „nieamerykańskiej” czwartej wersji Kerberosa (KTH-KRB) została stworzona w Królewskim Instytucie Technicznym w Sztokholmie, sprawiła, że system ten stał się dostępny poza granicami Stanów Zjednoczonych, zanim władze amerykańskie zmieniły politykę eksportu kryptografii (około roku 2000). Szwedzka wersja bazowała na edycji zwanej eBones. Z kolei eBones bazował na eksportowanej edycji z MIT, która pozbawiona była zarówno funkcji szyfrujących, jak i odwołań do nich.
W 2005 grupa Internet Engineering Task Force (IETF) zaktualizowała specyfikacje. Zmiany dotyczyły m.in.: specyfikacji szyfrowania i sum kontrolnych () szyfrowania za pomocą Advanced Encryption Standard (AES) dla Kerberosa 5 () nowej edycji specyfikacji Kerberosa 5, nazwanej The Kerberos Network Authentication Service (V5) ().