Zaczynał potem romanistykę, germanistykę i polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, a także medycynę. Ostatecznie studiów wyższych nie skończył. Zajął się pracą literacką, ponieważ zaś nie mógł się z niej utrzymać, dorabiał jako urzędnik państwowy. mały|Kazimierz Nałęcz-Rychłowski ok. 1920 r. Władał francuskim, niemieckim, włoskim, angielskim, serbskim, norweskimK. Maćkała, "Upiory dawnych czasów". Kilka uwag o przekładach Ibsena na język polski", "Przekładaniec", nr 31/2025, [online], s. 115 [dostęp lipiec 2024], łaciną i greką. Już w gimnazjum tłumaczył poezje Heinego, bezskutecznie starając się o ich druk. Dopiero w 1907 roku wydał w Krakowie własnym nakładem u Gebethnera i Wolffa wybór poezji „Współcześni poeci francuscy”. Zawarł w nim przekłady m.in. Jeana Arthura Rimbauda, Paula Verlaine’a, Maeterlincka, Heredii i Verhaerena. Tłumaczył wiersze Charles’a Baudelaire’a. Był ceniony. W krótkiej autobiografii napisał: „Lektor języka francuskiego Paúl Rongier specjalnie entuzjazmował się mymi przekładami. Dla mnie sprowadzał z Paryża wydawane przez „Mercure de France” najnowsze formy poezji” (1905).W 1909 przeniósł się na stałe do Lwowa, gdzie pracował przez trzydzieści lat bez przerwy.