Antypapież Klemens VII (1378–1394), antypapież obediencji awiniońskiej w okresie wielkiej schizmy zachodniej mianował 31 nowych kardynałów. Z uwagi na nielegalność pontyfikatu Klemensa VI są oni czasem określani jako pseudokardynałowie. Ponadto trzech kardynałów mianowanych przez Urbana VI, jego rywala, przeszło na jego stronę, uzyskując potwierdzenie swych godności. Dwie kolejne nominacje nie doszły do skutku, jedna z uwagi na przedwczesną śmierć nominata, druga z powodu odmowy.

18 grudnia 1378 Giacomo d'Itri, tytularny patriarcha Konstantynopola – kardynał prezbiter S. Prassede (tytuł nadany w styczniu 1379); zrzekł się godności kardynalskiej 18 września 1381, zm. 1 marca 1392 (?) Niccolò Brancaccio, arcybiskup Cosenzy – kardynał prezbiter S. Maria in Trastevere (tytuł nadany w lutym 1379), następnie kardynał biskup Albano (1390)Od 1408 w obediencji pizańskiej;