Na wezwanie papieża Grzegorza XIII stawił się w Rzymie i przyjął misję w Anglii.
Edmund Campion był mówcą i misjonarzem, autorem dramatów, opublikował także Dziesięć mocnych dowodów, iż adwersarze Kościoła w porządnej dysputacji upaść muszą (pierwsze dwa polskie wydania w przekładzie Piotra Skargi i Kaspra Witkowskiego opublikowane zostały w Wilnie w 1584 roku) i ta publikacja sprowadziła na niego aresztowanie.
Wielokrotnie poddawany był torturom, a 14 listopada 1581 stanął przed sądem oskarżony o zdradę stanu. Proces zakończył się wyrokiem skazującym na karę śmierci. Męczeństwo dopełnione zostało egzekucją poprzez wymierzenie kary powieszenia, otwarcia wnętrzności i poćwiartowania w londyńskim miejscu skazań Tyburn. Według jednego z naocznych świadków, postawa Campiona w czasie egzekucji skłoniła do powrotu do wiary katolickiej kilka tysięcy osób. Zginął razem z Aleksandrem Briantem i Rudolfem Sherwinem.
Jego wspomnienie obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci.