Walentyna Mińska, właśc. Walentyna Sułkowska, z domu Czerniawska (ur. 7 kwietnia 1888 w Koskach, 6 lutego 1969 tamże) – święta prawosławna.
Urodziła się w rodzinie kapłana prawosławnego Fiodora Czerniawskiego, proboszcza parafii św. Mikołaja w Stańkowie (powiat miński) i nauczyciela, i jego żony Zofii. Dzieciństwo i młodość spędziła w sąsiedniej wsi Koski, gdzie jej rodzina na stałe zamieszkała. Miała trzy siostry: Annę, Ksenię i Olgę. Kilka miesięcy przed wybuchem I wojny światowej wyszła za mąż za pracownika mińskiego zarządu powiatowego Fiodora Sułkowskiego. Zmuszona do poszukiwania dodatkowego zajęcia z uwagi na trudną sytuację rodziny, Walentyna ukończyła kurs pracy kancelaryjnej, nigdy jednak nie podjęła pracy. Do końca I wojny światowej przebywała z mężem w Orszy, po czym wróciła w rodzinne strony i razem z mężem prowadzili gospodarstwo rolne. W 1930 małżonkowie zostali zmuszeni do dołączenie do kołchozu „Przebudzenie”, jaki powstał w Stańkowie. Rok później jej mąż został aresztowany za sprzeciw wobec kolektywizacji, który opuścił w kwietniu 1931, mając jednak pozwolenie na zamieszkanie wyłącznie w Astrachaniu. Walentyna Sułkowska pozostała w Koskach razem z matką, którą opiekowała się mimo ciężkiej choroby nerek.