Kornerupin – klasa borokrzemianów i krzemianów boru. Nazwa pochodzi od nazwiska Andreasa N. Kornerupa (1857-1881), duńskiego geologa. Odmiana o znaczeniu gemmologicznym: pryzmatyt.
Właściwości Wzór chemiczny- (Mg,Fe2+)4Al6[(Si,Al,B)5O21](OH)
Układ krystalograficzny – rombowy; kryształy o pokroju słupkowym; częste włókniste lub pręcikowe agregaty.
Barwa – bezbarwny, różowy, zielonawożółty, jasnozielony, zielonobrązowy do brązowego; także niebieskozielony, ciemnozielony; rzadko złocisty lub żółtobrązowy. Barwę zieloną i niebieską kreują odpowiednio jony V3+i Cr3+, oba w koordynacji oktaedrycznej. Przezroczysty do przeświecającego.
Połysk – szklisty
Trwałość – 6-7 w skali Mohsa.
Gęstość – 3,27-3,45 g/cm³; pryzmatyt – 3,28-3,36 g/cm3
Łupliwość – wyraźna w jednym kierunku; przełam muszlowy; kruchy.
Własności optyczne – minerał dwuosiowy (niekiedy anomalnie jednoosiowy), optycznie ujemny (-); kąt między osiami optycznymi 2V=3°...48°.
Współczynnik załamania światła:
nα – 1,665-1,682
nβ – 1,676-1,696
nу – 1,677-1,699
Dwójłomność Δ – 0,012-0,017.
Dyspersja – 0,018.
Pleochroizm – wyraźny, dostrzegalny gołym okiem;