mały|Grób Włodzimierza Natorfa na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Włodzimierz Natorf (ur. 12 października 1931KRS: 0000121498 w Łodzi, zm. 19 lipca 2012 w Warszawie) – polski dyplomata, ambasador PRL w ZSRS (1986–1990) i przy biurach ONZ w Genewie (1969–1973) i Nowym Jorku (1982–1984).
Życiorys Członek Związku Młodzieży Polskiej (1949–1950). Od 1949 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1956 do 1959, od 1966 do 1969 i od 1977 do 1979 był członkiem Komitetu Zakładowego PZPR w MSZPaweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949–1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 1 (27) 2016, s. 256..
W 1955 ukończył studia na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Leningradzkiego, podejmując pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych PRL. Był przedstawicielem rządu PRL w organach ONZ (m.in. Komisji Ekonomicznej XVIII i XIX sesji Zgromadzenia Ogólnego). W latach 1966–1969 sprawował funkcję wicedyrektora departamentu w MSZ, a od 1969 do 1973 był stałym przedstawicielem przy Europejskim Biurze ONZ w Genewie. W latach 1973–1981 pełnił obowiązki wicedyrektora i dyrektora departamentu MSZ, następnie kierował Wydziałem Zagranicznym KC PZPR (1981–1982;