Mieczysław Dedo (ur. 5 kwietnia 1931 w Żółkowie, zm. 3 listopada 2014 w Warszawie) – polski dyplomata, ambasador PRL w Nigerii (1967–1971), Zairze (1979–1982) oraz dwukrotnie w Korei Północnej (1986–1990 i 1996–2002).
Życiorys W 1950 ukończył Liceum Humanistyczne w Jaśle. Studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i orientalistykę Uniwersytecie Jagiellońskim (dyplom w 1955), następnie również w Studium Służby Zagranicznej Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR (dyplom w 1979).
Od 1954 do 1955 pracował jako tłumacz w Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie, Laosie i Kambodży, następnie był attaché Ambasady PRL w Ankarze (1956–1958), starszy radca w Departamencie V Ministerstwa Spraw Zagranicznych (1958–1959), attaché, II i I sekretarzem ambasady w Bagdadzie (1959–1962) oraz Chargé d’affaires ad interim tamże (1962–1963). Bezpośrednio po powrocie starszy radca w Protokole Dyplomatycznym MSZ. W latach 1964–1967 pełnił obowiązki naczelnika Wydziału w Departamencie Współpracy Kulturalnej i Naukowej MSZ. W lipcu 1967 rozpoczął misję jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny PRL w Nigerii, Kamerunie, Dahomeju i Togo (do września 1971). W latach 1971–1973 pracował jako wicedyrektor i dyrektor Protokołu Dyplomatycznego MSZ.