Najemcami schroniska zostali ponownie Jozef Hájek z małżonką.
Józef Hájek kierował chatą do 1949 roku, kiedy to w warunkach zmieniającej się gwałtownie sytuacji polityczno-ekonomicznej obiekt objęty został gospodarką uspołecznioną. Władały nim różne instytucje. Ostatnią, która w nim gospodarzyła, był „Interhotel” z Rużomberku. Obiekt był przez tę firmę uznawany za nierentowny, pomimo że często „pękał w szwach”. Przewijały się przezeń tysiące turystów, których na grzbiet Małej Fatry wywoziła uruchomiona w 1950 r. kolej krzesełkowa z Doliny Vrátnej na Snilovské sedlo.
Wieczorem 12 kwietnia 1982 r., w Poniedziałek Wielkanocny, budynek wypełniony gośćmi objął pożar. Szczęśliwie nikt nie zginął, ale ze schroniska ocalała jedynie część gospodarcza. Rużomberski „Interhotel” zainkasował odszkodowanie, ale nie odbudował schroniska. Właśnie uratowana część budynku stała się podstawą do budowy nowego obiektu, choć już nie w pierwotnej koncepcji. Ciężko doświadczone schronisko nie straciło na atrakcyjności i nadal było jednym z najczęściej odwiedzanych schronisk górskich w Małej Fatrze.