tardemah) i strach, gdy Bóg do niego przemawiał. Tekst Lb 24,4 mówi o pogańskim proroku Balaamie, który słyszy słowa Boże, który ogląda widzenie Wszechmocnego, który pada, a oczy mu się otwierają. W 1 Sm 19,24n jest mowa o upadku Saula [...] prorokował [...] i upadł i leżał nagi przez cały dzień. Ez 1,28 upadłem na twarz i usłyszałem głos Mówiącego. Dn 10,8–11 – niekontrolowany upadek Daniela przed wysłannikiem Boga.

Bardziej jednak poszukuje się biblijnych podstaw tego doświadczenia w Nowym Testamencie: Dz 9,3–4, Dz 26,14 – doświadczenia Pawła w drodze do Damaszku (upadek na ziemię i powołanie Pawła). Ap 1,17 – upadek towarzyszący Janowi.

Biblia zawiera także wiele cytatów w których opisuje świadomy i będący wolą człowieka upadek przed majestatem Boga. Ponieważ jednak bieżące hasło jest związane wyłącznie z niezamierzonym upadkiem, pozostałe sytuacje nie są tutaj wzmiankowane.

Kilka cytatów wyraźnie sugeruje, że przed Bogiem padają złe duchy lub osoby ogarnięte ich mocą: Mk 3,11, Mk 9,20, Łk 8,28