Lustracja królewszczyzny z 1565 roku stwierdza, w Komańczy, 21 rodzin obrabiających 11 i 3/4 łana ziemi. Po napaści w 1657 r. wojsk Jerzego II Rakoczego Komańcza została znacznie zniszczona. W XVIII w. Kumanieccy z Kulczyc, wznieśli tu drewniany dwór, za zasługi wojenne zostali nobilitowani i przyjęci do herbu Leliwa. Oni też w XVIII wieku wybudowali na nowo w tym miejscu murowany dwór, który uległ zniszczeniu w 1946 roku przez UPA – jak i znaczna część wsiWedług Informatora Turystycznego. Warszawa 1979 r. (zał. do Mapy Bieszczady)..
W latach 1340–1772 wieś w ziemi sanockiej w województwie ruskim. Następnie w latach 1772–1852 znajdowała się w cyrkule leskim, później sanockim. W początkach maja 1849 roku, w czasie Wiosny Ludów rozegrała się tu zwycięska bitwa partyzantów polskich nad wojskami AustriiSeweryn Łusakowski, Pamiętnik, PIW, Warszawa 1953.. W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej w Komańczy był Alfred Lubaczewski. Od 1867 w powiecie sanockim w Galicji. W XIX w. i w pocz. XX w. Józef Marian Potocki (1868–1918) był właścicielem dóbr w Komańczy. Do 1914 powiat sądowy w Sanoku, gmina Bukowsko. W roku 1898 wieś liczyła 916 osób oraz 130 domów, powierzchnia wsi 11,12 km², obszar dworki wsi Komańcza liczył 139 osób oraz 12 domów.