thumb|Rafael Altamira, 1928 Rafael Altamira y Crevea (ur. 10 lutego 1866 w Alicante, zm. 1 czerwca 1951 w Meksyku) – hiszpański historyk i prawnik, sędzia Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej.
Życiorys Urodził się w Alicante; studiował prawo w Walencji od 1882. W 1887 obronił doktorat na Uniwersytecie w Madrycie. W 1895 założył „Revista Critica de Historia y Literatura Españolas, Portuguesas y Hispanoamericanas”, pierwsze literacko-kulturalne czasopismo w Hiszpanii. Od 1897 był profesorem historii prawa na Uniwersytecie w Oviedo., a od 1914 na Uniwersytecie w Madrycie. W Oviedo opracował program rozpowszechniania wiedzy akademickiej poprzez seminaria, konferencje i kursy otwarte dla osób, które nie miały możliwości studiowania. W swych pracach naukowych koncentrował się na historii kultury, którą uważał za podstawę funkcjonowania społeczeństw.
Od czerwca 1909 do marca 1910 podróżował z wykładami po Ameryce Łacińskiej, gdzie nawiązał wiele kontaktów naukowych. Po powrocie do Hiszpanii był od 1911 do 1913 dyrektorem szkolnictwa podstawowego.