Iwan Wasiliewicz Gudowicz (, ur. 1741, zm. 22 stycznia 1820) – rosyjski oficer, zdobywca Chadżybeju (1789) i Dagestanu (1807).
Życiorys Jego ojciec był wpływowym człowiekiem w kozackiej starszyźnie, wysłał syna na edukację zagraniczną na uniwersytety Albertina i Lipski. Po powrocie do Sankt Petersburga w 1759 Iwan Gudowicz wstąpił do armii.
Wyróżnił się w czasie wojny przeciw Turcji w latach 1768-74, następne dziesięć lat spędził w wojskowej administracji w Riazaniu, Tambowie i na Podolu. Ponownie wyróżnił się w czasie kolejnej wojny rosyjsko-tureckiej, za sprawą serii błyskotliwych zwycięstw zyskał sobie ogólnoeuropejską sławę. W 1789 zdobył twierdzę Chadżybej, na miejscu której założono wkrótce Odessę, dowodził również zdobyciem Kilii, silnej fortecy w delcie Dunaju. W czasie przygotowań do zdobycia Izmaiłu został zastąpiony przez księcia Potiomkina Aleksandrem Suworowem i przeniesiony na front kaukaski, gdzie zdobył ważną twierdzę, Anapa, i wziął do niewoli 13 tysięcy żołnierzy.