thumb|180px|Rzeźba wmurowana w narożnik fasady bazyliki św. Marka w Wenecji Grupa tetrarchów – pochodząca z Azji Mniejszej rzeźba porfirowa (wysokość 1,30 m) z początku IV w. n.e., przywieziona w XIII w. z pałacu cesarskiego w Konstantynopolu i wmurowana w narożnik fasady bazyliki św. Marka w Wenecji. Przedstawia złączone w braterskim uścisku dwie pary władców rzymskich (Dioklecjan i Maksymian, Konstancjusz Chlorus i Galeriusz) wspólnie rządzących cesarstwem jako tzw. tetrarchowie.
Historia zabytku Wiadomo, że po przeniesieniu do Konstantynopola podniesionego do rangi stolicy cesarstwa, grupa ta wtórnie przedstawiała czterech synów Konstantyna Wielkiego – braci Konstantyna, Konstancjusza i Konstansa oraz przyrodniego Kryspusa. W tym celu dokonano w nich odpowiednich zmian i rozmieszczono jako podstawy dwóch wejściowych kolumn w zespole pałacowych zabudowań tzw. Filadefii (gr. φιλαδελφῖα oznacza braterską miłość)Kazimierz Michałowski: Jak Grecy tworzyli sztukę. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1970, s. 203..