Rozejm w Trewirze – traktat rozejmowy pomiędzy Ententą i Republiką Weimarską, uzgodniony w Trewirze 16 lutego 1919 roku w związku z upływem terminu, na jaki został zawarty rozejm w CompiègneRozejm z 11 listopada zawarty został wedle art. 34 na 36 dni, tzn. do 17 grudnia 1918. 13 grudnia czas ten przedłużono do 17 stycznia 1919 (Prolonging the Armistice With Germany, Signed December 13, 1918), zaś 16 stycznia do 17 lutego (Prolonging the Armistice With Germany, Signed January 16, 1919).
Alianci odrzucili wniosek Niemców o automatyczne przedłużenie ważności rozejmu, zmuszając ich do podjęcia rokowańArt. 2 układu z 16 lutego przedłużał zawieszenie broni na czas nieokreślony z możliwością wypowiedzenia z trzydniowym uprzedzeniem (Convention signed at Trier, Germany, February 16, 1919, prolonging armistice convention of November 11, 1918). Na wyraźne żądanie marszałka Ferdinanda Focha do układu dopisano postanowienia dotyczące zakończenia konfliktu polsko-niemieckiego, w szczególności – powstania wielkopolskiego. Zobowiązano Niemców do zaprzestania kroków zaczepnych przeciw Polakom;