Wydawanie pozwoleń czasowych odchyleń od celu inflacyjnego może być uzasadnione przez uwzględnienie zmian w realną gospodarkę. By nie dążono do powrotu bieżącej inflacji do celu inflacyjnego tak szybko jak to możliwe, zakres tych pozwoleń czasowych jest stworzony w taki sposób, aby tłumić wahania gospodarki realnej. Jednocześnie ważne jest by ta elastyczność nie zmniejszała wiarygodności celu inflacyjnego w długim okresie, gdyż Riksbank założył, że priorytetowe jest utrzymanie stabilności cen. W pewnych okolicznościach, odchylenie od celu inflacyjnego może być tak duże, że uzasadnione jest umożliwienie powrotu inflacji do celu w normalnym czasie dwóch lat, pod warunkiem że nie zagrozi to nadszarpnięciem zaufania do polityki monetarnej. Tempo, w jakim jest pożądane by po odchyleniu powrócić do celu inflacyjnego zależy od stopnia w jakim to odchylenie wpłynęło na zaburzenia gospodarki.