Większe nakłady pieniężne zostały przeznaczone na misję w Korei dopiero po wojnie rosyjsko-japońskiej, gdy car Mikołaj II Romanow postrzegał krzewienie prawosławia jako jeden ze sposobów odbudowy wpływów rosyjskich na Dalekim Wschodzie. W tym okresie misjonarze zorganizowali trzy kaplice oraz pięć punktów misyjnych bez własnych cerkwi; dopiero w 1910 powstała wolno stojąca cerkiew w Seulu. Jurysdykcyjnie misja podlegała eparchii władywostockiejВладивостокская и Приморская епархия.
Działalność misji uległa zahamowaniu po 1910, kiedy Korea została anektowana do Cesarstwa Japonii, a w całym kraju miała miejsce fala ataków na chrześcijan. Mimo wyświęcenia w 1912 pierwszego konwertyty koreańskiego na diakona, misja nie zdołała już zdobyć silnej pozycji w społeczeństwie – o wiele większe sukcesy odnosiły misje katolicka i protestancka. W 1921 Rosyjski Kościół Prawosławny ogłosił wycofanie się z działalności misyjnej w Korei.
Przypisy
Bibliografia P. Paszkiewicz, W służbie Imperium Rosyjskiego 1721–1917. Funkcje i treści ideowe rosyjskiej architektury sakralnej na zachodnich rubieżach Cesarstwa i poza jego granicami, Warszawa 1999, Warszawa, Instytut Sztuki PAN,
Kategoria:Misje Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego Kategoria:Eparchia władywostocka Misja, Rosyjska