W celu zwiększenia potencjalnego kręgu odbiorców rozpoczęto opracowywanie wersji samolotu przeznaczonej dla użytkowników cywilnych, do wypełniania zadań poszukiwawczo patrolowych, patrolowania granic oraz wersję rozpoznawczą. W międzyczasie w USA rozpoczęły się przygotowania do kolejnego konkursu określanego akronimem Joint Primary Aircraft Training System (JPATS), który miał wyłonić nowy samolot szkolno-treningowy dla US Air Force i lotnictwa US Navy. W odróżnieniu od poprzedniego programu NTG w JPATS preferowano samolot, w którym załoga, uczeń i pilot siedzą jeden za drugim (układ tandem, w konkursie NTG pilot i uczeń siedzieli obok siebie). Promavia we współpracy z Boeingiem oraz rosyjskim MiGiem opracowała wersje szkolno-bojową będącą daleko posuniętą modyfikacją maszyny Jet Squalus, określaną mianem ATTA 3000, w której fotele załogi ustawione były jeden za drugim. Niestety wraz z coraz większym prawdopodobieństwem tego, że konkurs JPATS wygra samolot z napędem turbośmigłowym, Boeing wycofał się z projektu i szanse na dalszy rozwój ATTA 3000 coraz bardziej malały (istotnie zwycięzcą JPATS został samolot Beechcraft T-6 Texan II).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Promavia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.