Cykle koniunkturalne – systematyczne zmiany (cykle) ogólnego poziomu aktywności gospodarczej, występujące na tle długookresowego trendu. Najważniejsze z nich to: cykle Kitchina (trwające 3–4 lata), Juglara (8–10 lat), Kuznetsa (15–23 lata) i Kondratiewa (45–60 lat).
Najczęstsze mierniki wykorzystywane do badania koniunktury w gospodarce to: dynamika PKB, poziom zatrudnienia, zmiany cen, wielkość eksportu i importu, wskaźniki rynku kapitałowego (indeksy giełdowe), nakłady inwestycyjne i zapasy przedsiębiorstw, dochody i wydatki ludności, obroty i zyski przedsiębiorstw.
Historia Cykle koniunkturalne zaczęły się pojawiać najpierw w krajach o najbardziej rozwiniętym systemie kapitalistycznym. W Anglii cykle koniunkturalne pojawiły się wcześniej niż w USA, gdzie wczesne okresy ożywienia i depresji związane były głównie z sytuacją w rolnictwie. Istnieją również dowody na to, że znane nam cykle wystąpiły tam dopiero w okresie silnego i charakterystycznego wzrostu uprzemysłowienia, który nastąpił po wojnie domowej.
W gospodarce światowej wahania koniunkturalne dotyczą wszystkich nieizolowanych gospodarek, jednak często nie odbijają się w równym stopniu na wszystkich sektorach.