10 marca 2011 rząd premiera Vitala podał się do dymisji, by umożliwić implementację postanowień porozumienia podpisanego przez 8 partii politycznych. Plan opierał się na styczniowej propozycji SADC i zakładał pozostanie na stanowisku przez Rajoelinę oraz powołanie konsensusowego rządu przejściowego na czele z premierem wywodzącym się z innej partii politycznej i regionu administracyjnego niż prezydent. Plan zyskał aprobatę ze strony mediatora SADC Leonardo Simao, który zamierzał włączyć do niego również partie opozycyjne trzech byłych prezydentów (Ratsiraki, Zafy'ego i Ravalomanany). 16 marca 2011 Rajoelina na stanowisko szefa rządu ponownie wyznaczył Alberta Camille'a Vitala, oficjalnie bezpartyjnego. Skład nowego rządu, w którym obsada najważniejszych resortów pozostała bez zmian, został ogłoszony 26 marca. Partie byłych prezydentów potępiły jednostronny plan i działanie władz, wzywając SADC do podjęcia działań na rzecz rozwiązania kryzysu.
18 października 2011 premier Vital, stosując się do podpisanego 17 września 2011 porozumienia politycznego, złożył rezygnację na ręce prezydenta.