Hosejn Ali Montazeri (ur. 24 września 1922 w Nadżafabadzie, zm. 19 grudnia 2009 w Kom) – irański duchowny, ajatollah.
Jeden z najbliższych współpracowników Ruhollaha Chomejniego w opozycji względem rządów szacha Mohammada Rezy Pahlawiego, a następnie po rewolucji islamskiej. Przewidywany jako następca Chomejniego na urzędzie Najwyższego Przywódcy. Związany z lewicowym skrzydłem nowej irańskiej elity władzy. W 1989, po tym, gdy protestował przeciwko egzekucjom więźniów politycznych, został zmuszony do rezygnacji z pełnionych funkcji. Pozostawał w opozycji wobec konserwatywnych poglądów kolejnego Najwyższego Przywódcy Alego Chameneiego, wzywał do reformy Islamskiej Republiki Iranu (w granicach systemu zbudowanego po rewolucji).
Życiorys Działalność do 1979 Naukę w szyickim seminarium duchownym rozpoczął w Isfahanie, następnie przeniósł się do seminarium w Ghom, gdzie w drugiej połowie lat 50. XX wieku poznał Ruhollaha Chomejniego, stając się następnie jednym ze zwolenników jego idei. W kolejnej dekadzie był wśród czołowych zwolenników Chomejniego, uważany był za jego reprezentanta w seminarium w Ghom, upowszechniał i rozwijał idee Chomejniego w swoich pismach teologicznych i politycznych. Jako jeden z nielicznych ajatollahów podzielał koncepcję rządów uczonego prawnika (welajat-e faghih) sformułowaną przez Chomejniego.