William Dorsey Pender (1834–1863) – jeden z najmłodszych i najbardziej obiecującychL. Tagg, The Generals of Gettysburg, cytując generała Roberta E. Lee, s. 326. generałów wojny secesyjnej, walczących po stronie Konfederacji. Śmiertelnie ranny w bitwie pod Gettysburgiem.
Życiorys Dorsey Pender (pod takim mianem znali go przyjaciele) urodził się w Pender’s Crossroards, w hrabstwie Edgecombe. Jego rodzicami byli James i Sally Routh Pender. Ukończył akademię wojskową w West Point w 1854 r. i został mianowany podporucznikiem w 1. Regimencie Artylerii. Później służył także w 2. Regimencie, jak również w 1. Regimencie Dragonów, w którym wykazał się męstwem podczas wojen indiańskich na Terytorium Waszyngtonu.
Wojna secesyjna 21 marca 1861 r. Pender złożył rezygnację ze służby w armii federalnej i został mianowany kapitanem artylerii armii Konfederacji. Do maja awansował na pułkownika i dowódcę 3. Regimentu Piechoty z Płn. Karoliny, a później 6. Zasłużywszy się pod Seven Pines w czerwcu 1862 r. został mianowany generałem brygady – przydzielono mu dowództwo brygady z Płn. Karoliny, wchodzącej w skład Lekkiej Dywizji A. P. Hilla. Prezydent Jefferson Davis osobiście awansował Pendera na polu bitwy pod Seven Pines.