Królestwo Zety – państwo istniejące od połowy XI wieku do II połowy XII wieku na terenach pomiędzy Górami Dynarskimi a Jeziorem Szkoderskim (obecnie teren Czarnogóry) zamieszkałych przez serbskie plemię Duklan.
Utworzone na tym terenie na przełomie VIII i IX wieku plemienne państwo nosiło pierwotnie nazwę Dukli. Na początku XI wieku zostało najpierw podbite przez Bułgarię, a następnie uzależnione od Bizancjum. Odrodzone w połowie XI wieku państwo zaczęto nazywać Zetą od nazwy rzeki wpadającej do Moračy, a z nią do Jeziora Szkoderskiego.
Dzieje polityczne Początki Zety Po śmierci władcy Dukli księcia Jana Włodzimierza w 1016 roku jego państwo zostało przyłączone do Bułgarii. W 1018 roku Bizantyńczycy dokonali ostatecznego podboju zachodniego carstwa bułgarskiego i przejęli hegemonię nad państwami serbskimi. Cesarz Bazyli II utworzył tem z siedzibą w Dubrowniku dla sprawowania władzy nad księstwami Primorja, w tym również Dukli. Księstwo Dukli odzyskało ograniczoną samodzielność. Na tronie książęcym zasiadł krewny Jana Włodzimierza Stefan Dobrosław, który uznał się lennikiem cesarza bizantyńskiego. Ośrodek jego państwa stanowił początkowo dwór w Papratnej, położony w pobliżu miasta Kotor, które uznało jego władzę.