Od linii spadku Wyżniej Krywańskiej Szczerbiny aż po grań rozszerza się ona w piarżysty zachód.

Nazewnictwo Turni nad Korytem wywodzi się od położonej poniżej niej żlebowatej dolinki zwanej Korytem Krywańskim, która wcina się w północno-zachodnią część masywu Krywania. Nazwę nadali polscy taternicy, którzy w lecie 1960 pokonali jej północną ścianę.

Taternictwo

Pierwszego znanego wejścia na Turnię nad Korytem dokonali Alfred Martin i przewodnik Johann Franz senior 20 września 1907, podczas wspinaczki Krywańską Granią. Położone u podnóża turni Koryto Krywańskie oraz jego okolice były niegdyś popularnym terenem myśliwskim, w XIX wieku polowali tu na kozice m.in. podhalańscy górale. Rejon ten znany był prawdopodobnie również górnikom, a później turystom.

Współcześnie Turnia nad Korytem nie jest dostępna dla turystów i taterników – powodem tego jest jej położenie w obrębie rezerwatu ścisłego, którym objęty jest masyw Krywania.