młodzieży, szkoleń, mediów i spraw społecznych.
Od 1999 do 2014 nieprzerwanie sprawował urząd ministra-prezydenta wspólnoty niemieckojęzycznej Belgii. W 2008 zaangażował się w rokowania w trakcie kryzysu politycznego, z polecenia króla Alberta II był jednym z trzech negocjatorów mających doprowadzić do kontynuacji rozmów na temat reformy konstytucyjnej. W 2014 został wybrany na przewodniczącego parlamentu wspólnotowego. Funkcję tę pełnił do 2016, po czym objął ją ponownie po wyborach w 2019; sprawował ten urząd do 2023.
W 2016 w trakcie kadencji został członkiem federalnego Senatu, w którym zasiadał do 2019. W 2017 wybrany na przewodniczącego Komitetu Regionów na okres dwuipółletniej kadencji, kończąc urzędowanie w 2020.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lowanium Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Belgii Kategoria:Belgijscy prawnicy Kategoria:Belgijscy samorządowcy Kategoria:Politycy Partii Socjalistycznej (Walonia) Kategoria:Przewodniczący Komitetu Regionów Kategoria:Urodzeni w 1952