Blagoje Marjanović (, ur. 9 września 1907 w Belgradzie, zm. 1 października 1984 tamże) – jugosłowiański piłkarz narodowości serbskiej występujący na pozycji napastnika, reprezentant Jugosławii.
Kariera klubowa Marjanović urodził się w Belgradzie i jako pięciolatek dołączył do SK Jugoslavija. W wielu zaledwie 13 lat został włączony do pierwszego zespołu. Wraz z zespołem zdobył mistrzostwo Jugosławii w sezonie 1924. W 1925 opuścił Jugoslaviję na rzecz SK Olimpija.
Pod koniec 1925 został piłkarzem BSK Beograd. Wraz z zespołem zdobył mistrzostwo Jugosławii w sezonach 1930/31, 1932/33, 1934/35, 1935/36 i 1938/39. Marjanović zdobył także Puchar Jugosławii w sezonie 1933/34. Trzykrotnie sięgnął po koronę króla strzelców Prvej Ligi Jugoslavije w sezonach 1930 (10 goli), 1935/36 (5 goli) i 1936/37 (21 goli).
W 1939, po 14 latach, powrócił do SK Jugoslaviji. W kolejnych latach grał dla FK Čukarički (1939–1941), Dinamo Pančevo (1945–1948). Karierę zakończył w 1949 w NK Proleter. Nosił przydomek boiskowy Moša ().
Kariera reprezentacyjna Marjanović po raz pierwszy w reprezentacji Jugosławii wystąpił 28 czerwca 1926 w przegranym 2:6 spotkaniu z Czechosłowacją.