Zniknięcie lady Frances Carfax (ang. The Disappearance of Lady Frances Carfax) – opowiadanie sir Arthura Conana Doyle’a o przygodach słynnego detektywa, Sherlocka Holmesa i jego przyjaciela, doktora Watsona. Po raz pierwszy opublikowane w 1911 w „The Strand Magazine” (w grudniu, ilustrował Alec Ball) i „Collier's Weekly” (w grudniu, ilustrował Frederic Dorr Steele), następnie w tomie „Jego ostatni ukłon” w 1917.
Doktor Watson przebywa w kurorcie i jest świadkiem, jak trzydziestoparoletnia panna - lady Frances Carfax – szokuje wszystkich gości swoim zachowaniem i łamie konwenanse. W pobliżu lady Frances kręci się jakiś tajemniczy mężczyzna z brodą. Lady Frances odwiedza jej starszy brat, który wypłaca siostrze co miesiąc pensję. Teraz jednak odmawia jej pomocy finansowej na jej kolejne pomysły, które uznaje on za zwariowane. Lady Frances chce zainwestować w misję chrześcijańską niejakiego pułkownika Justersa, inwalidy wojskowego. Jej brat odmawia finansowania tego i proponuje jej, że jeśli chce zainwestować, to niech sprzeda swoją rodzinną biżuterię. Watson pisze o wszystkim Holmesowi. Holmes przybywa na pomoc, ale jest za późno. Lady Frances znika. Holmes i Watson ruszają na jej poszukiwania. Spotykają tajemniczego brodacza, okazuje się, że to jej były adorator, kiedyś biedny poeta i pijak.