Bitwa pod górą Gindaros – starcie zbrojne między Rzymianami a Partami, które miało miejsce w roku 38 p.n.e. i zakończone zwycięstwem Rzymian.

Geneza i przebieg bitwy Z początkiem roku 38 p.n.e. wódz i współwładca partyjski Pakorus I ponownie wyruszył do Syrii. Marek Antoniusz, przebywający w Atenach, ponownie nakazał obronę tych ziem Publiuszowi Wentydiuszowi Bassusowi, który został wyznaczony na konsula pomocniczego w 43 p.n.e. Ponieważ jego wojska stacjonowały w różnych, oddalonych od siebie miejscach, wódz rzymski potrzebował sporo czasu na zebranie wojsk. Posłużył się wówczas jednym z władców terytoriów przygranicznych, którego wprowadził w błąd, podając mu fałszywą informację, jakoby Rzymianie spodziewali się ataku Partów w okolicy Zeugmy nad Eufratem, gdzie na skutek ukształtowania terenu przeciwnik nie byłby w stanie użyć swojej jazdy i łuczników. Wiadomość dotarła do Pakorusa, który zdecydował się na przeprawę przez rzekę w innym, daleko położonym miejscu. Stracił przy tym 40 dni, które wykorzystał Bassus na zebranie swojej armii. Na trzy dni przed nadejściem armii partyjskiej, wojska rzymskie były gotowe do walki.