batalion zmotoryzowany, 2 kompania, pododdział artyleryjski i niedawno sformowany pododdział kawaleryjski wzięły udział w ciężkich walkach z partyzantami w rejonie Petrovej Gory. Na początku kwietnia 1942 r. partyzanci przeprowadzili udany atak na w okolicy Krapinskich Toplic, na północ od Zagrzebia, na oddział ustaszy wspomagany przez kilka tankietek batalionu.
W maju A. Pavelić prowadził w Zagrzebiu rozmowy z Królewską Włoską Misją Wojskową w sprawie rozbudowy Batalionu Przybocznego Poglavnika do wielkości dywizji. Ostatecznie zdecydowano przekształcić go w brygadę z włoską pomocą w zakresie uzbrojenia, wyposażenia i szkolenia. Jednostka miała składać się z dowództwa, kompanii gwardii pałacowej, 2-kompanijnego batalionu honorowego, grupy zwiadowczej (szwadron kawalerii, kompania lekkich czołgów w liczbie 20, zmotoryzowana kompania karabinów maszynowych, kompania przeciwpancerna i pluton motocyklowy), 5-kompanijnego zmotoryzowanego batalionu gwardii, kompanii ciężkich moździerzy, grupy artyleryjskiej (dwie baterie dział 75 mm i bateria dział 100 mm), baterii przeciwlotniczej (6 działek 20 mm), plutonu saperów, plutonu łączności oraz sekcji medycznej, zaopatrzeniowej i transportowej.