Niemcy wydali rozporządzenie, by zebrano wszystkie tałesy, sejfer-tory i inne religijne księgi, a następnie nakazali by Żydzi sami je spalili. Wszystkim Żydom kazali ściąć brody. Zakazali modlić się.
Ogółem przez getto przeszło 15 tys. osób. Pracowali oni w warsztatach stolarskich, przy wydobywaniu torfu, wyrębie drzew oraz byli zatrudniani do robót porządkowych na terenie miasta.
W dniach 2–11 listopada 1942 roku getto zostało zlikwidowane. Część Żydów wywieziono w transportach po 1000 osób do getta w Białymstoku i do obozu zagłady w Treblince. Podczas akcji Niemcy dokonywali licznych, doraźnych egzekucji. 100 osób, głównie starszych i niedołężnych, rozstrzelano przy ul. Jagiellońskiej.
Akcją likwidacji getta kierował Waldemar Macholl, skierowano tu specjalnych pełnomocników, oficerów SS – Erdbrueggera i Ennulata.
W mieście pozostawiono 48 lub 49 szewców z rodzinami. W styczniu 1943 roku zostali oni przesiedleni do Pietraszy pod Białymstokiem. W lutym kobiety i dzieci wywieziono do Treblinki, a samych rzemieślników stopniowo wywożono do obozu w Auschwitz i na Majdanek.
Bielscy Żydzi zostali upamiętnieni jednym z kamieni z nazwą miasta, stanowiącym element pomnika Ofiar Obozu Zagłady w Treblince.