Pomocnicza Morska Służba Kobiet (PMSK, Wrenki), ang. Women's Naval Auxiliary Service – polska pomocnicza formacja wojskowa działająca podczas II wojny światowej.
Po zawarciu Układu Sikorski-Majski i amnestii dla obywateli polskich w ZSRR rozpoczęto tworzenie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Wtedy to, w obliczu dużego napływu polskich kobiet z inicjatywy gen. Władysława Andersa we wrześniu 1941 r. utworzono Pomocniczą Służbę Kobiet, do której zaciąg rozpoczął się już w sierpniu. Służba kobiet w Polskich Siłach Zbrojnych była możliwa dzięki uchwalonej przed wojną Ustawie z dnia 9 kwietnia 1938 o powszechnym obowiązku obronnym (). Formacja ta nie była podzielona tak jak Polskie Siły Zbrojne na wojska lądowe, marynarkę i lotnictwo. Dopiero 1942 r. pojawiła się propozycja wyodrębnienia z PSK służby lotniczej i morskiej.
PMSK powołano rozkazem Naczelnego Wodza gen. broni Władysława Sikorskiego z dnia 27 stycznia 1943 r. Stopnie wojskowe ochotniczek określono w rozkazie Kierownictwa Marynarki Wojennej (KMW) z dnia 8 stycznia 1945 r. (Dziennik Zarządzeń Szefa KMW: L. ew. 38/50, tajny, nr 1). Zadaniem PMSK było wsparcie Marynarki Wojennej poprzez przejęcie części obowiązków niezwiązanych bezpośrednio z czynnej walce i służbą na jednostkach pływających.