Jan Władysław Chełmiński lub Jan V. Chelminsky (ur. 27 stycznia 1851 w Brzustowie, zm. w 1925 w Nowym Jorku) – polski malarz.
Rodzina Jego rodzicami byli Maksymilian Chełmiński herbu Nałęcz (1821–1878), nadleśniczy Lasów Rządowych Radzice i Kazimiera Glinka-Janczewska herbu Trzaska (1821–?), córka Kazimierza Glinka-Janczewskiego (1799–1880) i Felicji Ewy Budkiewicz (1807–1844). Urodził się 27 stycznia 1851 w Brzustowie (gmina Inowłódz) a ochrzczony został 19 października 1851 w kościele św. Marcina w Białobrzegach.
Życiorys mały|Jan Chełmiński, Marszałek Ney i Napoleon z wojskami podczas kampanii rosyjskiej Naukę rysunku rozpoczął u Juliusza Kossaka w Warszawie, jesienią roku 1873 wyjechał do Monachium (na początku października 1873 zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych – Antikenklasse), gdzie od 14 kwietnia 1875 na tamtejszej Akademii studiował w pracowniach i Alexandra von Wagnera (Technische Malklasse). Uczęszczał również na prywatne lekcje do Józefa Brandta i batalisty Franza Adama. W 1882 ukończył studia i pozostał w Monachium, skąd w 1888 wyjechał do Londynu. W 1893 otrzymał obywatelstwo brytyjskie i zaczął używać angielskiej pisowni swojego nazwiska Jan V. Chelminsky. Przez jedenaście lat przebywał w Wielkiej Brytanii zamieszkując w różnych miastach.