Klewitz, s. 43.. Dzięki mediacji opata Monte Cassino Oderisio de Marsi zawarto kompromis: Bruno uzyskał zezwolenie na życie w klasztorze jako mnich, ale przez 40 dni w roku musiał wypełniać swoje obowiązki kardynała biskupa w kuriiGanzer, s. 61; Klewitz, s. 43.. W rzeczywistości co najmniej do 1106 Bruno większość czasu spędzał w służbie papiestwu: w marcu 1105 brał udział w synodzie na Lateranie, 8 września 1105 sygnował bullę Paschalisa II w Civita Castellana, następnie przez prawie rok (1105/06) przebywał we Francji jako legat papieski, a 2 listopada 1106 ponownie wystąpił jako świadek na dokumencie Paschalisa II wystawionym w ParmieKlewitz, s. 43.. Niedługo potem prawdopodobnie odbył jeszcze jedną misję legacką, tym razem na SycylięGanzer, s. 61..
W listopadzie 1107 mnisi z Monte Cassino wybrali Brunona na swojego opata. Papież zatwierdził ten wybór, zezwalając mu na zachowanie swojej diecezji. W ciągu następnych czterech lat Bruno kilkakrotnie gościł papieża w swoim opactwieGanzer, s. 61-62..