Salvatore De Giorgi (ur. 6 września 1930 w Vernole) – włoski duchowny katolicki, arcybiskup Foggia, potem Taranto i Palermo, kardynał.

Życiorys Studiował w seminariach w Lecce i Molfetta, przyjął święcenia kapłańskie 28 czerwca 1953 w Vernole. Od 1953 przez dwadzieścia lat pozostawał związany z archidiecezją Lecce, był sekretarzem arcybiskupa, prowadził duszpasterstwo studentów i nauczycieli, koordynował działalność młodzieżowej Akcji Katolickiej, wchodził w skład rady prezbiterów. Był również sekretarzem diecezjalnego biura katechetycznego.

W listopadzie 1973 został mianowany biskupem pomocniczym Oria, ze stolicą tytularną Tulana; sakry biskupiej udzielił mu 27 grudnia 1973 w Lecce jego dotychczasowy zwierzchnik, biskup Lecce Francesco Minerva. Od listopada 1975 był koadiutorem Oria z prawem następstwa, przejął rządy w diecezji 17 marca 1978 po odejściu biskupa Alberico Semeraro w stan spoczynku. W kwietniu 1981 został promowany na arcybiskupa Foggia, jednocześnie zwierzchnikiem diecezji Bovino i Troia, pozostających z Foggia w unii personalnej;