Bitwa nad rzeką Sambrą – bitwa stoczona w 54 p.n.e. w trakcie wojen galijskich.
Przed bitwą W wyniku klęski w bitwie pod Aduatucą zaledwie kilku żołnierzom rzymskim udało się zbiec z pola bitwy do wojsk Tytusa Labienusa. Powiadomony o klęsce swoich wojsk i śmierci Sabinusa oraz Cotty Cezar poprzysiągł zemstę na Ambioryksie. Okazją ku temu była wyprawa w rejon rzeki Sambry, gdzie w odległości 80 km od miejsca klęski Sabinusa, Galowie oblegli wojska generała Kwintusa Cycerona. Łącznie obóz Rzymian atakowało osiem plemion belgijskich (m.in. Eburonowie oraz Nerwiowie) w liczbie 6000 wojowników. Siły Cezara w liczbie 5 tys. piechoty oraz 2 tys. jazdy dotarły do obozu Cycerona po tygodniu. Pomimo wysokich strat, obrońcy nadal utrzymywali pozycje obronne. Gdy król Ambioryks dowiedział się o nadciąganiu wojsk Cezara, przerwał oblężenie i wyruszył w kierunku Rzymian.