Đorđe Vujadinović (, ur. 29 listopada 1909 w Smederevie, zm. 5 października 1990 w Belgradzie) – jugosłowiański piłkarz narodowości serbskiej występujący na pozycji napastnika, reprezentant Jugosławii, trener piłkarski.
Kariera piłkarska Vujadinović przez 17 lat reprezentował barwy BSK Belgrad (1923–1940). Od 1928 został włączony do pierwszej drużyny, z którą 5 razy zdobywał Mistrzostwo Jugosławii w sezonach 1929/30, 1932/33, 1934/35, 1935/36 i 1938/39. Dwa razy kończył sezon jako król strzelców Prva liga Jugoslavije w rozgrywkach 1929 (10 bramek) i 1930/31 (12 bramek).
Vujadinović po raz pierwszy w reprezentacji Jugosławii wystąpił 6 października 1929 w przegranym 1:2 spotkaniu z Rumunią.
W 1930 został powołany przez trenera Boško Simonovicia na Mistrzostwa Świata w Urugwaju. Jego reprezentacja zajęła na turnieju 4. miejsce, a on sam zagrał w trzech spotkaniach z Brazylią, Boliwią (bramka) i późniejszym mistrzem świata Urugwajem (bramka).
Po raz ostatni w reprezentacji zagrał 3 listopada 1940 w wygranym 2:0 spotkaniu z reprezentacją III Rzeszy.