W 1938 związał się ze lwowskim Klubem Demokratycznym, przystępując w następnym roku do Stronnictwa Demokratycznego.

Podczas okupacji radzieckiej Lwowa zatrudniony jako bibliotekarz, podczas niemieckiej – kustosz Archiwum Miejskiego. W 1945 przez krótki okres pracował w Bibliotece Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wszedł wówczas w skład tzw. Grupy Naukowo-Kulturalnej miasta Wrocławia, która miała m.in. za zadanie zabezpieczyć zbiory kulturalne po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną i Wojsko Polskie. Od września 1945 sprawował funkcję dyrektora Biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego. Był radnym Dolnośląskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej z ramienia SD – pełnił obowiązki wiceprzewodniczącego Komisji Kultury i Sztuki. W latach 1946–1949 był dyrektorem naczelnym Zakładu Narodowego im. Ossolińskich (w 1946 znalazł się wśród członków założycieli Towarzystwa Przyjaciół Ossolineum, był jego sekretarzem generalnym). Od 1965 do 1975 przewodniczył Radzie Naukowej Ossolineum (od 1978 jako honorowy przewodniczący).