Jego niesubordynacja watażki, budziła jednak coraz większe niezadowolenie władz Ukraińskiej Republiki Ludowej. Na początku 1919 Angel udał się do Kijowa, gdzie prowadził rozmowy z Petlurą na temat ewentualnej współpracy. Nie dały one jednak pozytywnych rezultatów. Kilka dni później Angel ograbił pociąg z masowo uciekającymi z Ukrainy Żydami, Petlura postanowił więc pozbawić go dowództwa i aresztować. Wtedy Angel wystąpił do swoich kozaków z apelem zrzucenia zwierzchnictwa Kijowa i rozpoczęcia walki na własną rękę. Usłuchało go ok. 400 kozaków (reszta odeszła do Petlury), z którymi prowadził dalej wojnę partyzancką w guberni czernihowskiej i połtawskiej. 25 lutego 1919 jego oddział wraz z kozakami atamanów: Gonty i „Czarnej Marusi” rozbił bolszewików pod Icznią, a do końca kwietnia wyparł ich z terytorium całego powiatu. Dysponujący już wtedy przewagą „czerwoni” rozpoczęli na niego polowanie – wkrótce pozostało przy nim ok. 60 najwierniejszych żołnierzy. Przyłączył się więc do innego watażki – atamana Zielonego. Razem przetrwali do końca 1919 roku. W grudniu Angel wpadł w bolszewicka zasadzkę koło Berdyczowa. Po długich przesłuchaniach przez CzKa został rozstrzelany nie wiadomo kiedy i pochowany w nieznanym miejscu.