Historia Konny omnibus Pierwszy konny omnibus uruchomiono w Paryżu w 1662 roku. Z biegiem czasu środek transportu zaczął się upowszechniać, tak aby w XIX wieku być już znanym w większości dużych miast Europy. Jego stosowanie związane było z rozwojem mobilności i komunikacji mieszkańców miast okresu rewolucji przemysłowej i ekspansji mieszczaństwa.
Upowszechnienie się omnibusów w miastach wiązało się z budową dworców kolejowych, bowiem pasażerowie kolei często za ich pomocą podróżowali od stacji do oddalonych dzielnic lub pobliskich miejscowości (tak było np. w przypadku stacji Hamburg-Altona).
Parowy omnibus W latach 20. XIX wieku, w miarę rozwoju napędu parowego, zaczęły pojawiać się omnibusy parowe, tworzone przez różnych wynalazców. Przodowała pod tym względem Wielka Brytania, gdzie na przełomie lat 20/30. XIX wieku powstały już regularne połączenia parowymi omnibusami, zabierającymi od kilkunastu do 40 pasażerów w przedziałach podobnych do karety. Nowy środek lokomocji budził jednak kontrowersje, a także był przedmiotem walki konkurencyjnej, posuwającej się nawet do aktów sabotażu, ze strony właścicieli konnych omnibusów i linii kolejowych. Jedną z przewag omnibusu parowego, dzięki większej szybkości, okazało się znikome ryzyko rozbojów na drodze.