wskazane są interwały kwarty, kwinty, oktawy, rzadziej tercji i seksty. W tekście pojawiają się także przykłady wczesnego stylu organalnego w fakturze nota contra notam oraz wskazówki dotyczące nadawania odpowiedniego charakteru wykonywanym utworom. Rozdział 19 relacjonuje mit orficki.
thumb|right|400px| Notacja dazjalna (notacja dasjańska, dasia notatio) użyta w Musica enchiriadis. Skala stanowi cztery tetrachordy. Symbole oznaczające poszczególne nuty są obracane lub odbijane dla określenia tetrachordu. Współczesna transkrypcja znajduje się na liniach.
Skala użyta w traktacie oparta jest na tetrachordach i zdaje się stworzona na potrzeby dzieła, a nie oparta na ówczesnej praktyce. Zastosowana jest także rzadka metoda notacji – tzw. notacja dazjalna (notacja dasjańska, dasia notatio). Krytyczne wydanie traktatu zostało opublikowane w 1981 roku.
Zobacz też Hucbald, Chorał gregoriański, Organum, Muzyka w średniowieczu.
Bibliografia
Józef M. Chomiński, Historia harmonii i kontrapunktu, tom I, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1958. Raymond Erickson, "Musica enchiriadis, Scholia enchiriadis", The New Grove Dictionary of Music and Musicians, London, Macmillan, 2001.
Linki zewnętrzne Całość łacińskiego tekstu z wydania krytycznego
Kategoria:Dzieła muzyki średniowiecza Kategoria:Polifonia