Bohdan Lewandowski (ur. 29 czerwca 1926 w Ostrołęce, zm. 25 marca 2013) – polski dyplomata, w latach 1960–1966 stały przedstawiciel PRL przy Organizacji Narodów Zjednoczonych, zastępca sekretarza generalnego ONZ w latach 1972–1983.
Życiorys Syn nauczyciela z Ostrołęki. W 1944 roku ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. W latach 1945–1948 był członkiem PPR, od 1948 roku należał do PZPR. Od 1952 do 1953 był II sekretarzem POP w MSZPaweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949–1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 1 (27) 2016, s. 255.. W 1946 zatrudniony w konsulacie PRL w Pittsburghu, następnie jako attaché konsularny w ambasadzie w Waszyngtonie. Po powrocie do MSZ specjalizował się w tematyce brytyjskiej i amerykańskiej. Współpracownik ministra Adama Rapackiego, propagował na forum międzynarodowym plan rozbrojeniowy Rapackiego. Po wydarzeniach marca 1968 zrezygnował wraz z Rapackim z pracy w MSZ i został doradcą ds. zagranicznych w KC PZPR. Od 1967 do 1971 pełnił funkcję zastępcy kierownika Wydziału Spraw Zagranicznych KC PZPR. Po odejściu Gomułki od władzy został mianowany dyrektorem generalnym w MSZ. W 1972 na wniosek Kurta Waldheima, sekretarza generalnego ONZ, został jego zastępcą.