Komiks odniósł duży sukces wśród czytelników, oczywistym stało się więc, że kariera Sknerusa nie może zakończyć się, jak pierwotnie planowano, na jednym „występie”. Zaczęły ukazywać się więc kolejne historyjki: The Old Castle's Secret (pl. Tajemnica starego zamczyska, Kaczogród. Carl Barks tom 9, czerwiec 1948), Foxy Relations (pl. Polowanie na lisa KD 20/96, listopad 1948) oraz Race to the South Seas (grudzień 1948). Z biegiem lat kariera McKwacza nabierała tempa, jego postać zyskała najbardziej znaną dziś cechę charakteru: stawał się coraz bardziej skąpy. W wydanym w sierpniu 1949 komiksie Voodoo Hoodoo po raz pierwszy czytelnicy poznali fragment jego bogatej w przygody młodości – z biegiem lat Barks wracał do tej tematyki jeszcze wielokrotnie (a wraz z nim inni rysownicy, z Donem Rosą na czele). Wydany w 1950 roku komiks The Magic Hourglass (pl. Zaklęta klepsydra, KD 2/09) był pierwszą pracą, której głównym bohaterem nie był już Donald, lecz właśnie Sknerus. Począwszy od tego czasu można zaobserwować przenoszenie punktu ciężkości: coraz częściej historie tworzone przez Barksa koncentrowały się na przygodach starego McKwacza.