4 Dywizja Alpejska „Monterosa” (wł. 4 Divisione Alpina „Monterosa”, niem. 4 Gebirgs-Division „Monterosa”) – związek taktyczny Sił Zbrojnych RSI pod koniec II wojny światowej.
Historia Po kapitulacji Włoch 8 września, a następnie powstaniu Włoskiej Republiki Socjalnej 15 września 1943 r., rozpoczęło się tworzenie jej sił zbrojnych. Niemcy zgodzili się na sformowanie czterech dywizji wojsk lądowych. 1 stycznia 1944 w Pawii ogłoszono powstanie 1 Dywizji Alpejskiej „Monterosa” (później zmieniono jej numerację na 4). Nazwa pochodziła od sławnego batalionu alpejskiego z okresu wojny z Grecją w latach 1940-1941. Dywizja liczyła ok. 20 tys. żołnierzy, w zdecydowanej większości ochotników. Weteranów z Królewskiej Armii Włoskiej było jedynie 16%. Byli oni uzbrojeni w broń niemiecką, w tym 1 tys. karabinów maszynowych, 50 moździerzy 80 mm, 36 dział 75 mm, 12 haubic 105 mm, 21 działek przeciwpancernych 57 mm, 36 panzerschrecków, 144 panzerfausty, 12 działek przeciwlotniczych 20 mm, 24 miotacze płomieni i 6 samochodów pancernych. Jednostka składała się z dwóch pułków alpejskich i pułku artylerii oraz pododdziałów wsparcia i służb. Dywizję natychmiast przetransportowano do Münsingen i Heuberg w Niemczech, gdzie przeszła przeszkolenie wojskowe. 16 lipca 1944 r.