Poddano go starannej restauracji, z zachowaniem i odkryciem pierwotnych murów.
Po restauracji Arsenału Miejskiego, dokonanej w latach 1979–w 1981 umieszczono w nim oddział Muzeum Historycznego – Muzeum Starej Broni „Arsenał” (ukr. Музей зброї «Арсенал») z kolekcją broni białej i palnej.
Architektura Arsenał Miejski to obecnie masywny, trzykondygnacyjny budynek, ze sklepieniami krzyżowymi na parterze, długi na 53 m, pokryty wysokim, dwuspadowym dachem. Wewnętrzna elewacja Arsenalu Miejskiego jest dwukondygnacyjna, z krużgankami na piętrze. Obok niego znajdują się 2 zrekonstruowane wieże obronne.
Bibliografia Ryszard Chanas, Janusz Czerwiński, Lwów, Przewodnik turystyczny, wyd. Ossolineum 1992, Wrocław, Bartłomiej Kaczorowski, Zabytki starego Lwowa, wyd. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1990, Aleksander Medyński, Lwów. Przewodnik dla zwiedzających miasto, wyd. nakładem autora, Lwów 1937 Przemysław Włodek, Adam Kulewski, Lwów. Przewodnik. Oficyna Wydawnicza ”Rewasz” 2006, Pruszków,
Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo ruskie) Arsenał Kategoria:Arsenały I Rzeczypospolitej