Budynek nakryty jest obecnie rzadko już spotykanym, klasycystycznym dachem łamanym (tzw. krakowskim).
Nazwa budynku nawiązuje do legendy o Esterce, żydowskiej oblubienicy króla Kazimierza Wielkiego. Jej imię nosi także kilka innych miejsc w Krakowie: Ulica Estery, Kopiec Esterki i kamieniczka, która do 1932 stała u zbiegu pl. Szczepańskiego i ulicy Reformackiej.
Od czasu gruntownej renowacji, mającej miejsce w latach 1978-1985, w Domu Esterki mieści się filia pobliskiego Muzeum Etnograficznego. Wcześniej, w latach 50. i 60., działał tu bar kawowy "Esterka".
Zobacz też Dom Esterki w Opocznie Dom Esterki w Radomiu Dom Esterki w Rzeszowie
Przypisy
Bibliografia
Praca zbiorowa :Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków Warszawa 2007, Praca zbiorowa: Encyklopedia Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2000,
Linki zewnętrzne Krzysztof Jakubowski, Ze Skałki na plac Wolnica (Spacerownik Gazety Wyborczej)
Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo krakowskie) Kategoria:Muzea etnograficzne w Polsce Dom Esterki w Krakowie