Po wybuchu II wojny światowej w okresie okupacji sowieckiej uczył w szkole tzw. „dziesięciolatce” we Lwowie. Krótkotrwale przebywał w Krośnie, po czym wyjechał do Warszawy, gdzie ukończył kurs bankowości i przeszkolenie w Spółdzielczym Banku „Społem”. Od wiosny 1942 przebywał w Sanoku, gdzie tworzył Zastępstwa Banku „Społem” przy ul. Ogrodowej w dzielnicy Błonie i został jego dyrektorem. Był związany z polskim ruchem spółdzielczym. Jednocześnie w okresie okupacji niemieckiej do 1944 działając pod pseudonimem Andrzej Grotowski był nauczycielem matematyki, fizyki i chemii w ramach tajnego nauczania prowadzonego w grupie Jadwigi Zaleskiej, stanowiącego kontynuację działalności przedwojennego sanockiego gimnazjum.
Po wojnie nie podjął już etatowej pracy nauczycielskiej, jednak wykładał matematykę nadal zarówno przejmując godziny zastępcze w szkole, jak i dając korepetycje prywatnie. Na przełomie lat 40./50. uczył matematyki w seminarium prowadzonym przez sanockich ojców franciszkanów. W latach 60. był nauczycielem matematyki w Technikum Ekonomicznym w Sanoku. W okresie PRL zawodowo pracował w sferze bankowości. Był dyrektorem Banku Rolnego w Sanoku, mieszczącego się w kamienicy przy ulicy 3 Maja 23 (tzw. „Weinerówka”) (później placówka została przemianowana na Bank Gospodarki Żywnościowej).