wiadomo że leżała wtedy w całości tylko na lewym brzegu rzeki KoprzywiankiZ. Zarzycki, Z dziejów sądownictwa opata koprzywnickiego od XIV do XVI wieku, "Krakowskie Studia z Historii Państwa i Prawa", wyd. I, pod redakcją Wacława Uruszczaka i Doroty Malec, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2004, s. 43-59..
Prawdopodobnie cała wieś lub jej znaczna część przed 1418 r. znalazła się we władaniu klasztoru cystersów z pobliskiej (4 km) KoprzywnicyZ. Zarzycki, Sądownictwo dominialne w dobrach koprzywnickiego klasztoru cystersów do 1819 r. Wybrane zagadnienia, „Krakowskie Studia z Historii Państwa i Prawa”, Tom 13 (2020), Zeszyt 2, s. 121-151; DOI 10.4467/20844131KS.20.013.12056. W 1418 r. bracia Bogoriowie ze Skotnik: Mikołaj (rektor kościoła w Niepołomicach) oraz Jan, swój dział w Gnieszowicach o wartości 100 grzywien zamienili z opatem koprzywnickim Jakubem na wieś Trzykosy. Chodziło zapewne o scalenie rozdrobnionych już wtedy włości szlacheckich na pograniczu tych dwóch wsi.